چند انتقاد به نمایشگاه کتاب

[ad_1]

یکی از ناشران می گوید که نمایشگاه کتاب بدون برنامه ریزی درست حدود نود دقیقه زمان می برد و نمایشگاه کتاب نیازمند ساختار مناسب است.

مجید بدارکوهی، مدیر انتشارات و پخش ماهریس در گفت وگو با ایسنا، درباره برگزاری نمایشگاه کتاب به صورت آنلاین و حضوری گفت: تکذیب موضوع کار درستی نیست؛ چون اصلا نمایشگاهی وجود ندارد، توزیع نمی شود. کتابفروشی، چنین چیزی امکان پذیر نیست، زیرا باید همه ظرفیت های لازم برای انتشار وجود داشته باشد. اما مهم این است که چگونه این رویدادها و رویدادها را برگزار می کنیم. در نظر داریم که همه گروه های انتشاراتی را تحت پوشش قرار دهیم.

وی درباره برنامه زمان بندی فعالیت های نمایشگاهی گفت: نمایشگاه تا سه روز دیگر آغاز می شود و در حال حاضر غرفه ها را تحویل می دهند اما نه به آدرس دقیق. ناشر باید در آخرین لحظه برای انتقال کتاب هایش اقدام می کرد و هنوز نتوانسته آدرس غرفه را در فهرست انتشارات خود وارد کند. همه چیز در 90 دقیقه است و برنامه ریزی ضعیفی وجود دارد. همه می دانیم که نمایشگاه در این تاریخ برگزار می شود، بنابراین یک ماه پیش میزبان این غرفه خواهند بود تا ناشر فکر کند و فضایی ایجاد کند که مخاطب و ناشر واقعاً از آن لذت ببرند.

این ناشر می گوید که نمایشگاه کتاب جایگاه واقعی نمایشگاهی ندارد و می افزاید: نمایشگاه ما چیزی فراتر از یک فروشگاه بزرگ است؛ ساعات کاری تنبل برای مدت زمان طولانی کار کردن. اتفاق می افتد و بدون حمایت، اتفاقات خوبی نمی افتد؛ مثل سریال های مجازی سری قبل، اگر اوضاع خوب نباشد، خرید یا اسپانسر نیست.

او گفت: “اما در عین حال، ما در بخش کتابفروشی ها و توزیع کنندگان مشکلات زیادی داریم.” او گفت که این نمایشگاه صد درصد به کتابفروشی ها و توزیع کنندگان آسیب می رساند. اگر با مشکلی مواجه شدیم، باید به گذشته فکر کنیم، این موضوع که چه اتفاقی افتاده است، که باید نمایشگاهی در این ابعاد داشته باشیم. یکی از دلایل برگزاری نمایشگاه کمبود کتاب در کتابفروشی ها، عدم رشد تعداد کتابفروشی ها نسبت به ناشران و عدم عرضه مناسب محصولات بود.

این فعال فرهنگی با بیان اینکه مسائل زیادی در حوزه نشر وجود دارد، می گوید: ما می خواهیم فضای کسب و کار را ساده کنیم تا به سرعت به مردم مجوز انتشار بدهیم و 20 هزار ناشر اضافه کنیم. من خروجی آن را به عنوان یک توزیع کننده می بینم که بیش از 500 ناشر را شامل نمی شود. بقیه کجان؟ برخی از این ناشران این فرصت را دارند که آثار خود را در فرآیندهایی مانند نمایشگاه کتاب ارائه دهند. در بسیاری از موارد، کتاب های کم حجم بسیار بد به نظر می رسند و حتی کوچکترین استانداردهای انتشار را رعایت نمی کنند. در برخی موارد مخاطبان متوجه این کیفیت پایین ظاهری نمی شوند و از نظر متنی نمی توانند کل کتاب را بخوانند. آنها کتاب را به خانه بردند و با انواع مشکلات تایپی و متنی مواجه شدند و بدترین چیز این بود که مخاطب از کتاب خلع شد. در برخی موارد، شخصی کتاب را ترجمه می‌کند، مثلاً با استفاده از ترنسلیت گوگل، با ناشری که نامش را نشنیده‌ایم، و مترجمی که ممکن است در ترجمه تخصص نداشته باشد یا اصلاً تخصص نداشته باشد، و مجاز به ارائه نمایشگاه کتاب است زیرا وزارت ارشاد هیچ کنترلی روی محتوا ندارد.

بدرکوهی ادامه می دهد: «بزرگترین وظیفه وزارتخانه این است که ناشران را بر اساس کیفیت و کلاس محصولات تولیدی و خدماتی که به مشتری ارائه می دهند، رتبه بندی کند، نه بر اساس عنوان کتاب، کیفیت محتوا و آن محتوا. کمیت؛ ” یعنی اگر بیش از 10 کتاب 10 صفحه ای باشد، بیش از 10 عنوان کتاب وجود دارد و یک غرفه 9 متری به شما می دهند و اگر بیش از 10 کتاب 1000 صفحه ای باشد، همان 10 را محاسبه می کنند. عنوان.

وی تاکید می کند: هر قسمت از داستان نمایشگاه به یک ورودی و ساختار بستگی دارد و اگر ورودی ها و ساختار نادرست باشد، خروجی ها نمی تواند درست باشد. ما نمی‌توانیم همه را برای همه مشکلات سرزنش کنیم و بگوییم که این بخش مقصر است. ما به ساختار نیاز داریم. به عنوان مثال، در نمایشگاه کتاب فرانکفورت، پس از دو هفته وقفه پس از نمایشگاه، برای نمایشگاه بعدی آماده می شوند و یک سال قبل از نمایشگاه به ناشران ایمیل می زنند. نمایشگاه کتاب تهران باید سالانه برگزار کننده و برنامه ریز هم داشته باشد، یک کار به این بزرگی می خواهد چند اتاق فکر در وزارت ارشاد و اتحادیه بعد از نمایشگاه بیایند تا ببینند سال آینده چه کار باید کرد. تا آخرین لحظه مشخص نبود نمایشگاه کتاب تهران کجاست. گاهی اوقات صحبت‌ها می‌تواند کاملاً نامعقول باشد، بدون نظرخواهی یا درخواست از کلاس برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود چیزی بگویید یا از تجربیات کسانی که در سال‌های مختلف زحمت کشیده‌اند استفاده کنید تا هر سال مشکلات یکسانی نداشته باشیم، اما هر سال همان داستان ها سال قبل از نمایش دوباره و این اتفاقات می افتد و نمی گذارند اشتباهاتمان را درست کنیم.

بدر کوهی با تاکید بر اینکه چرخه نشر مشکل دارد و مشخص نیست، گفت: ما مشکل اساسی داریم، سیستم درست نیست و نقشه راه درستی نداریم. برخی افراد بر اساس ترجیحات و علایق شخصی تصمیم می گیرند، نه بر اساس منافع صنفی، که همگی باعث می شوند ما به یکدیگر صدمه بزنیم. برخی نمی خواهند و برخی می خواهند. اگر من توزیع کننده باشم، برای فروشنده کتاب قوانینی را تعیین می کنم، فروشنده کتاب و ناشر شرایطی را برای توزیع کننده تعیین می کنند که بتوانیم به یکدیگر آسیب برسانیم. جلسات زیادی در کلاس برگزار شد تا بتوانیم نظرات خود را دریافت کنیم، به طرق مختلف در مورد آن صحبت کردیم، تمام وقت صرف شد اما نتایج خوب نبود. بیشتر آن به ساختار برگشت. ما می خواهیم در و پنجره را تعویض کنیم، البته واقعاً درست نیست زیرا خانه با فونداسیون، اگر همه در و پنجره ها دو برابر شوند، مشکل ساختمان حل نمی شود و هیچ اتفاق خوبی در ساخت و ساز نمی افتد. یک مشکل اساسی است ما به یک ساختار قوی تر، یک کلاس و یک سیستم مناسب برای انجام کارها با انضباط نیاز داریم.

وی درباره فاصله غرفه ها تا راهرو نمایشگاه امسال گفت: امسال فضای نمایشگاه کم است و مشکل داریم. آنقدر از بزرگی غرفه ام ناراحت بودم که نمی توانستم وسایلم را حمل کنم. به دوستانم گفتم از هر عنوان کتاب چند جلد تهیه کنند چون فضایی برای ارائه کتاب ها نداشتیم و مشکلات زیادی داشتیم اما با مدیریت درست می شد این کار را انجام داد. مثلاً می بینیم که غرفه هایی به نام برخی از انتشارات دریافت می کنند، اما پنج عنوان کتاب را یدک می کشند. مطمئناً پنج کتاب ثبت نشده است و تعداد بیشتری نیز وجود دارد، اما می گویند کتاب های ما قبلاً چاپ شده است. اگر ناشر به هر دلیلی نتواند کتاب‌هایش را به نمایشگاه بیاورد، نباید به این تعداد غرفه بیاورد و هیچ ناشر دیگری کتاب‌هایش را نخواهد برد. این مشکلات وجود دارد و برنامه ریزی باید دقیق تر باشد.

این ناشر همچنین درباره تجربه خود در نمایشگاه مجازی کتاب توضیح داد: قسمت دوم هیچ وقت خوب نبود. یک بار انجام می شود که متوسط ​​است. عیب بزرگ آن این است که تمبر بر عهده ناشر است و ناشر باید 20 درصد تخفیف بدهد. اگر من کتاب بفرستم به این دلیل که در قبال مخاطب مسئول هستم، اما عادلانه نیست. مثلا کتاب 30 هزار تومان است که با 20 درصد کاهش به 24 هزار تومان، پاکت 10 هزار تومان و تمبر 14 هزار تومان که 24 هزار تومان می شود. در واقع هر کتابی که زیر 100 هزار تومان می فروشیم تقریباً یک هدیه است و در این زمینه مشکل داریم. من به عنوان خریدار در نمایشگاه مجازی شرکت نمی‌کنم و از ایرادات و کاستی‌های آن اطلاعی ندارم، اما در آن زمان که تاج بر سر راه بود و کاری نمی‌توانست کرد، نمایشگاه مجازی تنها راه‌حل بود. مرحله اول تقریبا خوب بود. اما دفعه دوم فروش خیلی کم بود، ما در مقدار کم خیلی بهتر شرکت نکردیم. البته تجربه ها متفاوت است. باید ببینیم این بار چگونه است.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.