چالش های فزاینده طالبان در فعال سازی جنبش های داخلی در افغانستان

[ad_1]

یک محقق ارشد مسائل منطقه با تشریح چالش های افغانستان از جمله مشکلات اقتصادی، سیاسی و نظامی، افزایش مهاجرت، فقر و … گفت: جدا از چالش های پیش روی طالبان، اگر گفتگوهای بین الافغانی جدی صورت نگیرد. ما می‌توانیم شاهد ادامه بحران در افغانستان باشیم و با وجود جزر و مدهای مختلف و فعال شدن آن، طبیعی است که طالبان نتوانند همزمان بسیاری از جبهه‌ها را کنترل کنند.

فرزاد رمضانی بونش در گفت وگو با ایسنا، درباره تحولات اخیر افغانستان به ویژه انفجارهایی که در این کشور رخ داده است، اظهار کرد: شمال افغانستان دوران جدیدی از درگیری های داخلی در این کشور شکل گرفته است. البته در سال های اخیر طالبان در گذشته به دنبال گسترش عملیات های بهاری علیه دولت بوده است.

وی افزود: اکنون که طالبان خود را حکومت قانونی می دانند، به نظر می رسد مخالفان این عملیات را راه اندازی می کنند و آغاز بهار نقطه عطفی در عملیات ها و مسائل سیاسی-نظامی در افغانستان است. گروه های زیادی در تحولات افغانستان نقش داشته اند که مهمترین آنها جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود است که اکثر نیروهای امنیتی-نظامی دولت افغانستان در آن مستقر هستند.

از سوی دیگر، ما شاهد ظهور جبهه های مختلف در افغانستان بوده ایم، مانند اعلام موجودیت چریک های شورای عالی مقاومت ملی در برخی ولایات، یا چریک های آزادیبخش و همچنین جبهه آزادی ملی در غرب افغانستان. و برخی نیروها.» دیگری که حدود هشت جبهه نظامی و سیاسی را گرد هم می آورد، در تلاش است تا طالبان را به چالش بکشد.

رمضانی بونش ادامه داد: در چنین شرایطی طالبان با چالش داخلی مواجه است و بین دو جناح اختلاف ایجاد شده است و به نظر می رسد در داخل افغانستان نگرش ها تا حدودی تغییر کرده و در رهبر طالبان دیده می شود.

این کارشناس مسائل منطقه خاطرنشان کرد: تحولات مختلفی در افغانستان رخ داده است که از آن جمله می توان به مهاجرت، کمبود مواد غذایی، ناتوانی طالبان در تامین امنیت غذایی مردم و سایر بحران هایی که در داخل افغانستان به وجود آمده است، اشاره کرد که جامعه جهانی طالبان را به عنوان یک گروه به رسمیت نمی شناسد. a این یک متغیر مهم است که فشار زیادی بر آنها وارد می کند.

وی تاکید کرد: علیرغم اینکه طالبان تلاش کرده اند تا حکومت داری بهتری داشته باشند، اما نتوانسته اند در یک حکومت، تحولات مختلف و امنیت را به یک شکل ایجاد کنند.

این تحلیلگر مسائل منطقه همچنین می گوید: بسیاری از تحلیلگران نگاه طالبان به طالبان و عدم عقب نشینی و گسترش جریان را نوعی خودکامگی و پافشاری بر مواضع خود با عدم پذیرش جزر و مد و سایر اقوام می دانند. این می تواند منجر به جنگ داخلی در افغانستان شود.

رمضانی بونش در ادامه تصریح کرد: با این وضعیت به نظر می رسد اگر طالبان عقب نشینی نکنند و مذاکرات جدی بین الافغانی را نپذیرند، شاهد تداوم و دیدار، تثبیت بحران های مختلف در داخل افغانستان و با تضعیف بیشتر روابط باشیم. طالبان، گروه های دیگر. مانند داعش و القاعده وجود دارد و روند ناامنی افزایش خواهد یافت.

وی افزود: جدای از این مسائل، با گرم شدن هوا و حضور روزافزون جریان های مختلف، طالبان نمی توانند همزمان در عرصه های مختلف سیاسی، نظامی و اقتصادی حکومت داری کنند و اگر این روند ادامه پیدا کند، طالبان قطعا با چالش هایی روبرو خواهد شد.»

وی در پایان خاطرنشان کرد: موج عظیم مهاجرت به دلیل بی کفایتی طالبان در روند مدیریت اقتصادی، سیاسی و نظامی کشور به وجود آمده است که قطعاً تأثیرات سیاسی و اقتصادی بر همه همسایگان به ویژه موج مهاجران غیرقانونی خواهد داشت. ” یا به صورت قانونی به کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان رفته و با وجود وعده‌های طالبان، ناتوانی مقامات طالبان در عمل به وعده‌های خود و همچنین ایجاد ناامنی و ترس در جامعه افغانستان بیشتر نمایان می‌شود. این امر در کنار ناامنی غذایی باعث افزایش فقر و مهاجرت در افغانستان می شود.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.