آیات وحدت حضرت علی (ع) در برخورد با خلفا

[ad_1]

ایسنا/ لرستان استاد تاریخ اسلام دانشگاه لرستان با بیان اینکه حضرت علی (ع) در طول بیست و پنج سال حکومت خود منادی وحدت بود و مراودات ایشان با خلفا در این دوران نمایانگر وحدت ایشان برای همگان بود، گفت: پس از واقعه سقیفه تمام تلاش خود را به کار گرفت تا از هرگونه اقدامی که به وحدت جامعه اسلامی خدشه وارد کند، جلوگیری کند.

سید علاءالدین شاهرخی در گفت وگو با ایسنا، درباره وحدت رابطه امام علی (ع) با خلفا، گفت: ذکر وحدت و همدلی همواره یک اصل ضروری برای ماندگاری اسلام و یک اصل مهم و گسترده بوده است. مفهومی که امام علی (ع) نهج‌البلاغه را ترویج می‌کند، مورد استفاده مسلمانان قرار می‌دهد و در عمل در ساخت و نگهداری آن کوشاترین است.

وی زندگی امام علی (ع) را در مقاطع مختلف عمر پربرکت خود به ویژه پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام و ماجرای سقیفه و خلافت خلفای سه گانه گواه این مدعا دانست. افزود: حضرت علی (ع) علیرغم حق صیادان با شناخت خود و دیدن میراثش غارت شده، تصمیم گرفت با چشمانی گریان و استخوانی در گلو منتظر بماند، اما با این وجود در حفظ اسلام و وحدت با خلفا همکاری کرد. مسلمانان

این مدرس تاریخ اسلام با بیان اینکه نوع همکاری حضرت علی (ع) با هر یک از خلفا با توجه به شرایط کنونی، شخصیت خلیفه و عملکرد ایشان متفاوت است، می گوید: حضرت علی (ع) به عنوان امام واقعی امام زمان (عج) مسلمانان در هر شرایطی پس از رحلت پیامبر (ص) عده ای برای غصب حق مسلم امام علی (ع) به پا خاستند و حکومت اسلامی را جایگزین کردند. امام علی (ع) دلیل تصرف خلافت را بیان کرد. طمع دیگران و تمایل دنیا.

شاهرخی افزود: در این شرایط جامعه اسلامی بیش از هر زمان دیگری به وحدت نیاز دارد تا دشمنان اسلام نتوانند به اهداف دیرینه خود در نابودی اسلام برسند، لذا امام علی (ع) پس از حادثه سقیفه تمام تلاش خود را به کار خواهد گرفت. جلوگیری از هر اقدامی که به وحدت جامعه اسلامی لطمه وارد کند.

این مدرس دانشگاه لرستان می گوید: امام علی (ع) در چنین شرایطی همه سختی ها و مصیبت ها را متحمل شد، با خلفا همکاری کرد و از هیچ کمکی دریغ نکرد زیرا هدف امام حب مردم نبود، بلکه حب مقام بود. و عظمت دنیا امام علی (ع) راهنمای مردم است.

وی با بیان اینکه امام علی(ع) در این بیست و پنج سال منادی وحدت بود و برخورد ایشان با خلفا در این مدت نمایانگر وحدت ایشان برای همگان بود، گفت: مهمترین وجوه امام علی(ع) است. روابط با خلیفه بر اساس سکوت بود، اما در زمان خلیفه دوم به دلیل شرایط حاکم، همکاری امام بیشتر از خلافت قبلی و در زمان خلیفه سوم به دلیل اشتباهات و نارضایتی خلیفه بود. جنبه اصلی نصیحت، نصیحت، نقد و احتجاج امام است.

این استاد دانشگاه می گوید از برخی سخنان امام که خود را به اسراف متهم می کند نیز می توان به نحوه برخورد ایشان با خلفا نیز کمک گرفت. آنها نامه ای به مردم کوفه نوشتند: «می خواهم شما را از کار عثمان به گونه ای آگاه کنم که شنیدن آن مانند دیدن باشد.» اما ساده ترین کار طلحه و زبیر حمله به او و آزار و اذیت او بود. او درمانده عایشه نیز ناگهان بر او عصبانی شد. اندکی بعد او را کشتند. سپس مردم بدون تردید و اجبار با من بیعت کردند.» (نهج البلاغه / نامه ۱).

وی ادامه داد: امام علی (ع) نیز در نامه ای که در پاسخ نامه معاویه نوشته است می فرماید: «پس کار من با عثمان را به یاد بیاوری، باید جواب بدهی که از نزدیکان او هستی. او بیشتر از عثمان بود و راه قاتلانش را داد، کسی که به او کمک کرد و از او خواست که در جای خود بنشیند و به مردم خدمت کند، یا از او کمک خواست و شک کرد و تا مرگش صبر کرد، نه هرگز، به خدا سوگند! آنان که در میان شما در جنگ هوشیارند و آنان که برادران خود را به سوی خود فرا می خوانند و جز چند لحظه در جنگ حاضر نمی شوند، من ادعا نمی کنم که او را در تغییرات عثمان مقصر ندانم، او را محکوم نکردم و عذرخواهی نکردم، لطف خدا بود و جز خدا نخواستم توفیق پیدا کنم، به او اعتماد کردم و به سوی او بازگشتم (نهج البلاغه / س گزارش 28)

شاهرخی خاطرنشان کرد: اگر عده‌ای به هوای نفس خود عمل نمی‌کردند و به آنچه استحقاق آن را ندارند، طمع نمی‌کردند، ماجرای سقیفه رخ نمی‌داد و در طول تاریخ شاهد شورش‌های فراوانی در جوامع اسلامی نبودیم. او اضافه کرد. امام علی (ع) نقش مهمی در تأسیس اسلام داشت، از این رو مهربان ترین مرد اسلام بود و شایسته بیعت با خلیفه اول و ایستادگی در برابر دشمن اسلام با حکومت فعلی بود. در حوادثی که رخ داد.

شاهرخی گفت: روایت است که اشعث به امام علی (ع) گفت: چه چیزی او را از جنگ با سه خلیفه آخر در زمان بیعت باز داشت، با توجه به اینکه از روزی که به عراق آمدیم هنوز خطبه ای ندیده ایم. منبر، شما این جمله را ذکر نکردید: «خدایا من شایسته ترین مردم برای آنها هستم و از روزی که پیامبر (ص) رحلت کردند، همیشه مظلوم زندگی کرده ام!» امام در پاسخ فرمودند: دستور پیامبر. (ص) و عهدی که با او بستم مرا نهی کند. او به من خبر داد که امت پس از او چه خواهند کرد. قبل از حوادث او را بهتر نمی‌شناختم. گفتم: «اگر این اتفاق بیفتد چه کار کنم؟» گفت: «اگر یاورانی دیدی، با آنها بجنگ، و اگر ندیدی، بایست و خودت را نجات بده. خون.» (نهجة اصبغه فی شرح نهج البلاغه، 1376: 4/83)

وی افزود: حضرت علی (ع) نیز در این قسمت از خطبه پنجم نهج البلاغه فرمودند: دیگری که قرار داد «نوشته ابن ابی الحدید در توضیح این کلام حضرت علی (ع): فقط بپرس چون صلح آمیز است به طوری که اگر به دست نیامد خفه می شود.» (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، 1404: 2/297)

وی افزود: از سوی دیگر عدم وفاداری به حضرت علی (ع) می تواند باعث اختلاف، تفرقه و خونریزی شود، امام هم می داند که عواقب بی وفایی ایشان چیست. مسلمانان و ریختن خون آنان، زیرا مردم تازه اسلام آورده بودند و دین به عنوان فرزندی تازه متولد نشده بود و کوچکترین ضعف آن نابودی آن بود. (الغدیر، 1379): 9/381).

این استاد تاریخ اسلام دانشگاه لرستان افزود: بنابراین به دلایلی از جمله; ارتداد عده ای و تازه مسلمان بودن عده ای و سرکوب سستی مبانی اسلام، حق مسلم آنان را رها کرده است، زیرا او به عدم وفاداری و تعهد آنان به خوبی آگاه است. خداوند. و ارتکاب فساد و تحریف یا تباهی اسلام. و ریختن خون مردم و از طرفی بیعت با آنها می تواند مؤثر باشد و از سوء استفاده منافقان جلوگیری کند، لذا در این شرایط ضروری ترین اقدام وحدت را خواهد دید. یا خلیفه اول بیعت کرد.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.